Home » antalya escort » alanya escort bayan » Sevgililer Günü… mü acaba?

Sevgililer Günü… mü acaba?

escort bayan
14 Şubat’ı ilk duyduğumda lise birdeydim. Aslında tam
ne anlama geldiğini bilemiyordum ama mühimdi işte. Ab-
lam ve saz arkadaşlarının gündemine birinci sıradan otur-
muştu, teneffüs aralarında zirveler yapılıyordu, haftalar ön-
cesinden hazırlıklara başlanmıştı. Her şey kalp, her şey kır-
mızı…
Ne yalan söyleyeyim, bazı konularda benim paraşüt bi-
raz geç açılır.
Örneğin, saatlerin neden ileri alındığını üniversiteye ka-
dar çakamamıştım. Ne yani, alt tarafı ışık işte, ortalık karar-
dı mı yakarsın, aydınlıksa kapatırsın.
Daha da beteri, izmir’in meşhur “kumru”sunu senelerce
kuş zannettim de yemedim.
Babam 9-10 yaşlanmdan beri her maçta yılmadan ofsay-
tı anlatsa da, David Beckham’ı yeşil sahalarda görene kadar
“Kırık metroseksüel hakem golümüzü engelledi!!” diye ba-
ğırdım durdum. O zamanlar Victoria yoktu; hani günün bi-
rinde David’ciğimle kavuşursak ful donanımlı olayım hessa-
bııııü
Bir kızcağıza kötü bir şeyler olunca Aziz Valentine’in çı-
kardığı bu Sevgililer Günü hadisesi de bana lise ikide dank
etti.
O zamanlar benim için Turkish Banderas, anneannem
içinse At Hırsızı Kılıklı Serseri olan bir flörtüm vardı. Ken-
disine en jan janlısından tipik bir “KKH (kırmızı kalpli her
şey) no: 14 kutusu” hazırladım. Bu kutu nesilden nesle ak-
tarılacak bir genç kız demirbaşı olup, günün önemine ve
hedef erkeğin zevklerine göre değişebilir. İçine kırmızı
sana bi’ şey olmasın!kalpli ve üzerinde “love” yazan ne bulursan koyarsın. Bun-
lar genellikle bir işe yaramayan, ancak bir arada zengin du-
ran şeylerdir. Kısacası, sponsorunuz (babanız) ne kadar
para verdiyse, eksi kuaför parası, işte o kadar her şey…
ilk Sevgililer Günümde, elimde KKH no:14’ümle “Acaba
ne verecek?” diye beklerken, kocaman kalpten bir “hava”yı
alınca Sevgililer Günü oldu “Hayallerimin Yıkılma Günü”.
“Yalnız ve Ağlamaklı Kızlar Kulübü” gelip gideni aratın-
ca, bir dahaki seneye kıpkırmızı bir sayfa açmaya ant içtim.
Lise iki sekiz sene önceydi (Annem…! Ben hâlâ 19 değil mi-
yim yahu?) ve fakat kafama saksı düşüp o günün hiç de ro-
mantik olmadığını idrak etmem altı senemi aldı.
Bence zavallı Valentine’ı anma gününü sevgilileri ayır-
mak amacıyla, manita bulamayan Gargamel düzenledi.
Çünkü erkek kişilerde Sevgililer Günü çipi yoktur ve günün
sonunda kavga, küsme, eski sevgiliyi arama ihtimali ortala-
ma yüzde 90’dır.
Kız milleti “o kalp senin bu kalp benim” didinirken er-
kek hatırlarsa iyidir, o gün maç izlemezse daha da iyidir.
Köşeden çiçek alıp aşk dolu bir kısa mesaj (resimli olursa
+10 puan) çekerse, en iyidir. Çiçek+mesaj+yemek olursa
ilahtır ve “ilahlar azdır, elinden kaçıran kazdır.”
Her yıl aşkölçerime göre adını “Enayiler Günü”, “Had
Kızlar Dağılalım Günü”, “Ya Sabır Günü” vs. şeklinde değiş-
tirdiğim o gün, bugün… Henüz plan yapmadım, eminim ya-
vuklum da yapmamıştır.
Kızlar, “kendinizi kötüye hazırlayın, iyisi olursa sünriz
olsun” kafasındayım. Kapiş?
Benimki eğer unutursa, bugünü ikimize de “Kör Kıvıı-
lar Günü” yaparım! Esprilerle süslü bir öpücükle geçiştiır-
se, “iki kapris, bir gülücük”; yani öldürmem ama süründı-
rürüm.Aslında her ikisinde de annemin “Bak Afrika’da aç ço-
cuklar var” cümlesini hatırlayıp bir saatte konuyu kapatı-
rım ya, neyse… Kim bilir, ummadık taş baş yarabilir mi aca-
ba?
Yarsın! Yarsın! Yarsın!
14 Şubat 2004

Cevap bırakın